Yıllık izin hesaplama: izin süresi ve kullanılmayan izin ücreti

Nasıl hesaplanır?

İş Kanunu’nun 53. maddesine göre işyerinde, deneme süresi de dahil, en az bir yıl çalışan işçi yıllık ücretli izne hak kazanır. İzin süresi hizmet süresine göre belirlenir: bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dahil) en az 14 gün, beş yıldan fazla on beş yıldan az en az 20 gün, on beş yıl ve daha fazla en az 26 gün. On sekiz ve daha küçük yaştaki işçilerle elli ve daha büyük yaştaki işçilere verilecek izin 20 günden az olamaz. Süreler sözleşmeyle artırılabilir; yer altı işlerinde dörder gün fazladır.

Araç her hizmet yılının dolduğu tarihi bulur, o tarihteki kıdeme ve (doğum tarihini girdiyseniz) yaşa göre izin gününü yazar ve toplar. Kullandığınız gün sayısını girerseniz kalan izin bulunur.

Sözleşme sona erdiğinde kullanılmamış izin günlerinin ücreti, son ücret üzerinden ödenir (m. 59). Araç günlük brüt ücreti aylık brüt ücretin otuzda biri alır ve kalan gün sayısıyla çarpar. İzin ücreti, 5510 sayılı Kanun’un 80. maddesinde prim dışı tutulan ödemeler arasında sayılmadığı için SGK primine tabidir; Sosyal Güvenlik Kurumu da sözleşme sona erdikten sonra ödenen izin ücretinin, sözleşmenin feshedildiği ayın kazancına eklendiğini açıklamaktadır. Bu nedenle netten önce %14 SGK işçi payı ve %1 işsizlik sigortası işçi payı düşülür; kalan tutar kümülatif matraha eklenerek 2026 ücret tarifesiyle gelir vergisi, ayrıca binde 7,59 damga vergisi kesilir.

Araç, izin ücretinin fesih ayının ücretiyle birlikte prime esas kazanç üst sınırını aşıp aşmadığını ve asgari ücret istisnasını (aynı ayın ücretinde kullanıldığı varsayımıyla) ayrıca hesaba katmaz. Yer altı işleri, sözleşmeyle artırılan izinler ve mevsimlik işler hesaba katılmaz.