İstinaf ve temyiz harcı hesaplama: kanun yolu başvuru ve karar harcı

Nasıl hesaplanır?

İlk derece mahkemesinin kararına karşı bölge adliye mahkemesine istinaf, bölge adliye mahkemesinin kararına karşı Yargıtaya temyiz başvurusu yapılır. Başvuru dilekçesi verilirken harçlar ve tebliğ giderleri ödenir; eksik ödenirse mahkeme bir haftalık kesin süre verir, bu sürede tamamlanmazsa başvuru yapılmamış sayılır (HMK m. 344).

Harçlar Kanununa bağlı (1) sayılı tarife kanun yoluna başvuru için maktu bir harç öngörür: istinaf için A-IV-e, temyiz için A-IV-a. Tarifenin A-I bölümündeki başvurma harcı dava açma, davaya müdahale ve geçici hukuki koruma talepleri içindir; kanun yolu başvurusunda bunun yerine A-IV harcı alınır.

Buna karar harcı eklenir. Bir paranın ya da değeri belli bir şeyin ödenmesine hükmeden karara karşı, bu miktardan sorumlu tutulan taraf (çoğunlukla davalı) başvuruyorsa, ilk derece için kullanılan binde 68,31’lik nispi oran üst mahkemenin onama ya da esastan karar vermesinde de aynen uygulanır (tarife A-III-1-e). Bu harcın dörtte biri peşin alınır, kalanı kararın tebliğinden sonra bir ay içinde ödenir (Harçlar Kanunu m. 28/a). Araç bu kalanı “fark” olarak gösterir. Davanın reddine, değeri belli olmayan bir davaya ya da davacının reddedilen kısım için yaptığı başvuruya ilişkin kararlarda karar harcı maktudur ve işlemden önce peşin ödenir (A-III-2-a, m. 27). Tarifenin A-III-2-b bendi maktu harçlı davalarda Yargıtayın esasa ilişkin kararları için daha yüksek bir maktu tutar öngörür; araç temyizde başvuru sırasında A-III-2-a tutarını gösterir ve bu bendi bir notla belirtir.

Araç; tebligat ve posta giderlerini, katılma yoluyla başvuruyu, karar düzeltme ve harçtan muafiyeti hesaba katmaz. Kanun yoluna götürülen miktarı, hükmün yalnızca itiraz ettiğiniz kısmına göre girin.